Wie ben ik nou echt?

Wie ben ik nou echt?

Het is een vraag die veel vrouwen zichzelf stellen. Vaak pas later in hun leven. Op een moment waarop het niet meer lukt om door te gaan zoals ze altijd deden. Waarop iets begint te wringen. Waarop je voelt: dit ben ik niet meer… of misschien nooit echt geweest.

Veel vrouwen zijn namelijk ontzettend goed geworden in zich aanpassen aan hun omgeving. Al van jongs af aan.

Ze voelen haarfijn aan wat er van hen verwacht wordt.
Ze zien, horen en voelen alles.
En doen er vervolgens alles aan om maar niet afgewezen te worden.

En zo ontstaat er iets wat we maskers noemen.

Wat zijn maskers eigenlijk?

Maskeren betekent dat je gedrag laat zien dat niet volledig overeenkomt met wie je vanbinnen bent. Het is een manier om je aan te passen aan de verwachtingen van je omgeving, zodat je geaccepteerd wordt.

Denk aan:

• Je emoties onderdrukken terwijl je van binnen van alles voelt
  
  

• Altijd “sterk” zijn terwijl je eigenlijk moe bent
  
  

• Meebewegen met anderen, ook als het niet klopt voor jou
  
  

• Jezelf kleiner maken of juist groter voordoen
  
  

Het masker beschermt je. Maar het verbergt je ook.

Waarom zijn we hier zo goed in geworden?

Het korte antwoord: omdat het ooit nodig was.

Als kind ben je afhankelijk van je omgeving. Je brein is erop gericht om verbinding te houden met de mensen om je heen. Want verbinding betekent veiligheid.

Vanuit de psychologie en neurowetenschap weten we:

• Afwijzing activeert dezelfde hersengebieden als fysieke pijn
  
  

• Ons zenuwstelsel is continu bezig met scannen: ben ik veilig? hoor ik erbij?
  
  

• Aanpassen is een overlevingsstrategie
  
  

Voor veel vrouwen komt daar nog iets bij: sociale conditionering.
Je leert (vaak onbewust) dat je:

• Lief moet zijn
  
  

• Niet te veel ruimte mag innemen
  
  

• Anderen voor jezelf moet zetten
  
  

• Conflicten moet vermijden
  
  

En als je daar óók nog eens een brein bij hebt dat gevoeliger is voor prikkels, zoals bij ADHD of ADD, dan wordt dat aanpassen bijna een kunstvorm.

De link met ADHD/ADD en maskeren

Steeds meer vrouwen ontdekken pas op latere leeftijd dat ze ADHD of ADD hebben.

En dan valt er ineens van alles op zijn plek.

Waarom je altijd zo moe was
Waarom je je “anders” voelde
Waarom je zo hard je best deed om normaal over te komen

Wat veel vrouwen in die ontdekking zien, is hoe extreem goed ze zijn geworden in maskeren.

Ze hebben geleerd om:

• Hun chaos te verbergen
  
  

• Hun energie te reguleren naar wat “gepast” is
  
  

• Hun impulsiviteit in te houden
  
  

• Hun anders-zijn te camoufleren
  
  

Maar dan komt de confronterende vraag:

Als ik al die jaren een masker heb gedragen… wie ben ik dan zonder dat masker?

Het pijnlijke effect van maskeren

Maskeren helpt je om erbij te horen.
Maar het heeft ook een prijs.

Op de lange termijn kan het leiden tot:

• Uitputting (je bent continu “aan”)
  
  

• Een laag zelfbeeld (want je voelt: dit ben ik niet echt)
  
  

• Verwarring over je identiteit
  
  

• Het gevoel dat je nooit écht gezien wordt
  
  

En misschien wel het meest pijnlijke:
Afwijzing voelt extra hard.

Want als mensen jouw masker afwijzen… voelt het alsof ze jou afwijzen.
Zelfs als ze je echte zelf nooit hebben gezien.

Maar er is ook een andere kant

En dit is belangrijk.

Want alles wat je hebt ontwikkeld, hoe zwaar het soms ook voelt…
is óók een kracht.

Jij bent:

• Empathisch
  
  

• Aanvoelend
  
  

• Flexibel
  
  

• Sociaal intelligent
  
  

• In staat om je af te stemmen op anderen
  
  

Dat is geen zwakte. Dat is een vaardigheid.

Het probleem is niet dat je kunt maskeren.
Het probleem is dat je het onbewust en continu doet.

Van overleven naar bewust kiezen

De shift zit in bewustwording.

Zodra je gaat zien:

• wanneer je een masker opzet
  
  

• waarom je dat doet
  
  

• en wat je eigenlijk nodig hebt
  
  

ontstaat er ruimte.

Ruimte om te kiezen.

Niet meer automatisch aanpassen…
maar bewust schakelen.

Dan wordt maskeren geen overlevingsstrategie meer,
maar een tool.

Iets wat je kunt inzetten wanneer het helpend is.
En loslaten wanneer je jezelf wilt zijn.

Dus… wie ben jij echt?

Misschien is dat niet één vast antwoord.

Misschien ben jij:

• degene zonder masker
  
  

• én degene die zich kan aanpassen
  
  

• degene die voelt
  
  

• én degene die beschermt
  
  

Alles wat je hebt ontwikkeld, hoort bij je.

De uitnodiging is niet om je maskers weg te gooien.
Maar om ze af te zetten wanneer jij dat wilt.

Zodat je stap voor stap weer kunt voelen:

dit ben ik
dit klopt voor mij
dit is van mij

En misschien…
is dat wel de eerste echte ontmoeting met jezelf.